Begin 2009 had ik besloten om meer te gaan doen aan mijn conditie.

Hoe? 
Drie avonden per week een blokje hardlopen. Mijn conditie was toen nog zo slecht dat ik binnen 15 minuten alweer thuis was. Ik weet nog wel de eerste keer, twee keer onderweg gestopt om weer op adem te komen.
Na één maand kon ik dat rondje in één keer lopen zonder te stoppen. Mijn gedachte was “als ik dit zo een paar maanden vol houd dan is het wel genoeg”. Gelukkig had mijn buurman er ook wel oren naar en zo liepen we al snel samen, hij een top conditie en ik liep er hijgend achteraan.

Langere afstand.
Elke twee weken werd de afstand wat meer en/of het tussentijds gewoon lopen minder. De ademhaling was nog slecht, veel hijgen en bijna niet kunnen kletsen, na ongeveer 5 maanden was dat ook aardig op niveau. 7 Km hardlopen (ongeveer 9 km/p uur) en kunnen kletsen.

Eén jaar later.
Heb ik mijn eerste halve marathon gelopen, oh wat was ik trots op me zelf!
En ja, ik ben verslaafd aan hardlopen, heerlijk!